|
||
De diepte in met Ruud Lubbers |
||
Een nieuwe Nederlandse Topthriller van M.P.O. Books!!
Bij verstek veroordeeld is ook te leen bij vele bibliotheken
|
Opgewonden keek John Faraci naar de twee vrouwen op de monitor. Kim Vanweddingen keek geïrriteerd. Ze was zelfs knapper dan hij zich had voorgesteld. Ze had miss België kunnen zijn. ‘Mevrouw Vanweddingen,’ begon Rebecca Clayton, ‘kende u Mr. Lubbers al?’ ‘Ik heb hem nooit eerder ontmoet’, zei ze met een zwaar buitenlands accent. ‘Als dat is wat u bedoelt.’ ‘Zover we nu weten, was er iets gaande tussen u en Mr. Lubbers zoals we op de videobeelden hebben gezien. U hebt gezegd dat hij u niet aangeraakt heeft. De beelden van de tweede camera lijken uw theorie te ondersteunen.’ ‘Ja, dat is wat ik iedereen heb verteld. Deze beelden laten eigenlijk zien wat ik vanaf het begin heb gezegd. Hij heeft mij nooit aangeraakt. Ik heb dat Chris ook verteld.’ ‘U bedoelt Chris Moon, de woordvoerder van de VN die ik enkele minuten geleden geïnterviewd heb?’ ‘Ja. Hij gelooft mij simpelweg niet, hoewel ik hem anders vertel. Natuurlijk, hij heeft alleen de eerste beelden gezien. Je kunt niet volhouden dat Mr. Lubbers mij aangeraakt heeft na het zien van de nieuwe videobeelden.’ ‘Dus, wat gebeurde er wel, mevrouw Vanweddingen?’ ‘Ik wist niet eens dat Mr. Lubbers daar was. Toen hoorde ik het.’ ‘Wat deed Lubbers?’ ‘Nee, nee, nee!’, riep ze vol ongeduld. Ze werd nu echt boos. ‘Niet Lubbers. Hij werd ook aangevallen. Tegen de tijd dat Mr. Lubbers het van zich afgeschud had, hoorde ik het zoemende geluid en voelde ik dat het onder mijn rokje reikte.’ ‘Wat? Zijn hand?’ ‘De wesp!’ ‘De wesp?’ ‘Ja, dat is wat ik de hele tijd aan iedereen vertel. Het vloog onder mijn rokje. Het had me gestoken voor ik het kon verhinderen. En vraag me niet om te laten zien waar het mij geraakt heeft! Want ik ga me niet voor de camera uitkleden om uw nieuwsgierigheid te bevredigen of om u te overtuigen van wat er werkelijk gebeurd is.’ John kon er niets aan doen dat hij begon te grijnzen terwijl hij zichzelf voorstelde hoe hij de bewuste plek aan een onderzoek onderwierp. ‘Kijk nog eens naar de beelden van de tweede camera’, ging ze verder. ‘Lubbers heeft me nooit geraakt. Hij schudde een wesp van zich af. De wesp werd woest en viel de eerste persoon aan die het zag. Mij.’ ‘Nou, dat was wel een onverwachte wending van dit geval’, zei John Faraci na een kort moment sprakeloos naar de monitor gestaard te hebben. ‘Jim, heb jij de wesp gezien?’ ‘Nee, niet op de video. Maar ze heeft gelijk. Dat weet ik zeker. We hadden deze zomer een probleem met wespen. Ze zoeken nog steeds naar het nest. Als je naar de beelden terugkijkt, zie je dat Mr. Lubbers iets van zich afschudt, in plaats van dat hij haar knijpt.’ ‘Ja, inderdaad. Wie jou de eerste video gaf, heeft jou nogal suggestief materiaal gegeven.’ Jim Richardsons gezicht werd vuurrood. ‘Om eerlijk te zijn, John, denk ik dat dit nogal beschamend is. Als er een les is die we hiervan zouden kunnen leren – of die ik in elk geval heb geleerd – is dat we altijd verder moeten kijken dan alleen oppervlakkig. Zodat we de diepte zien. En er is zeker meer diepte dan camerabeelden laten zien.’ Slot |
|
|
