| Nieuwsbrief 23
- 21
oktober 2006 -
Inhoud:
1 Welkomstwoord
2 Mijn vertrek
3 Dodelijke Hobby
4 Signeersessie
5 Verantwoording
1 Welkomstwoord
Om maar met de deur in huis te vallen: het is over! De wegen van mij en uitgeverij
Ellessy zijn uiteen gegaan. Dit zat er al een tijdje aan te komen, nadat er een
vertrouwensbreuk was ontstaan tussen mij en uitgever Larry Iburg. Ironische genoeg was
EllessyCrime.nl de oorzaak. Dit is de website die ik heb opgestart om het imago en de
bekendheid van Ellessy te verbeteren. Was ik er nooit aan begonnen, dan was dit niet
gebeurd...
Ik heb er lang over getwijfeld of ik over de achtergronden van de vertrouwensbreuk in
deze brief zou schrijven. Het zou verkeerd opgevat kunnen worden. Toch zal ik de
geschiedenis beknopt weergeven (in: Mijn vertrek), zoals ik altijd in de nieuwsbrief
verslag doe van mijn wel en wee in de boekenwereld. Verschillende personen die deze brief
ontvangen ambiëren een carrière als schrijver. Ik hoop vooral dat dit hen alert
houdt/maakt. Het is niet alles goud wat er blinkt!
Het is een dubbel gevoel dat ik aan mijn vertrek bij Ellessy overhoud. Enerzijds is er
duidelijk een gevoel van teleurstelling. Ik heb veel tijd in EllessyCrime.nl
gestoken. Ik deed minstens 90% van het werk, zonder ervoor betaald te krijgen. Zelfs mijn
onkosten werden niet vergoed. Bovendien was ik zeer actief met het promoten van mijn
boeken, stak er veel geld in en dacht dat dit gewaardeerd werd.
Anderzijds heb ik het opgeluchte gevoel een wespennest verlaten te hebben.
Maar ik wil niet alleen achteruitkijken. Ik ben een knokker die al meer tegenslagen te
verwerken heeft gehad. Als schrijver ga ik door, vol plannen! Zo ben ik binnenkort alweer
te zien in Veenendaal, waar ik een signeersessie heb op zaterdag 28 oktober.
De komende tijd wil ik proberen een andere uitgever te vinden. Ik besef heel goed dat
het niet gemakkelijk zal worden. Het type boek dat ik schrijf - de politieroman/detective
- is niet de huidige trend in de misdaadliteratuur in Nederland. Uitgevers kijken uit naar
de nieuwe Saskia Noort, de nieuwe Esther Verhoef, of de nieuwe Dan Brown. Het zou kunnen
dat ik niet zal slagen. In dat geval zal ik mijn volgende boek in eigen beheer uitbrengen.
Ook dat zal niet meevallen.
Wat dat laatste betreft wil ik - ondanks alles - mijn voormalige uitgever bedanken. Hij
heeft een contract getekend waarmee de rechten voor de publicatie van mijn eerste drie
boeken weer bij mij terug zijn. Als ik wil, kan ik die boeken opnieuw uitgeven. Voorlopig
zal ik me echter richten op nieuw werk.
Ik houd je op de hoogte van eventuele ontwikkelingen. Ook sta ik open voor tips. Mail
gerust terug!
M.P.O. Books (Marco)
http://www.mpobooks.nl
2 Mijn
vertrek
EllessyCrime.nl werd mijn einde. Wie had dat kunnen bedenken toen ik in maart dit jaar
het idee voor deze website kreeg! Er waren vele redenen waarom ik EllessyCrime.nl wilde
starten. De belangrijkste was dat de website van de uitgever - Ellessy.nl - al
bijna een jaar niet meer werd bijgehouden. Ik ben van mening dat een website een hoge
prioriteit bij een uitgever zou moeten genieten. Het is een manier om lezers aan je
te binden, nieuwe uitgaven bekend te maken en te promoten. Dat Ellessy.nl stilstond, leek
de uitgever echter weinig te interesseren.
Ik was ook niet blij met Ellessy.nl. Ik miste een pagina met links naar de websites van
de verschillende auteurs. Ik miste een nieuwsbrief: een andere simpele methode om nieuwe
uitgaven onder de aandacht te brengen. Maar daar had de uitgever geen belangstelling voor.
Andere uitgevers, zo beweerde hij, hadden geen goede ervaringen met hun nieuwsbrieven en
daarom zag hij het nut er niet van in...
EllessyCrime.nl zag ik als een kans om eindelijk eens goed uit te pakken. Het moest een
initiatief worden dat niet afhing van de uitgever, maar van mij en de andere auteurs. Ik
legde het idee voor aan mijn collega en goede bekende Marelle Boersma en werkte een plan
uit en ontwikkelde een conceptsite. Plan en conceptsite werden aan de uitgever en alle
auteurs voorgelegd. Iedereen reageerde positief.
Maar één van hen - ik zal hem vanaf nu Piet noemen - baarde vanaf het begin zorgen.
Piet had net een akkefietje met Crimezone gehad. Hij had bewust een rel veroorzaakt bij
het Hollands Kwartier van Crimezone en had moeten opstappen. EllessyCrime.nl zag hij
vooral als een kans om "de Crimezoneboys een koekje van eigen deeg te
presenteren."
In zijn e-mail ging Piet niet inhoudelijk in op onze plannen, noch op de conceptsite.
Zijn reactie was alleen een uitlaatklep voor zijn frustraties en de wrok die hij
koesterde. Hij schreef over EllessyCrime.nl alsof het zíjn website was, een kans die hij
zag om zíjn grootse plannen uit te werken. Bij een auteursbijeenkomst benadrukte hij
opnieuw dat hij de site als een manier zag de jongens van Crimezone een poepie te laten
ruiken.
Als Crimezone medewerker was ik hier niet bepaald van gecharmeerd. Marelle verwachtte
problemen met Piet en kwam daarom met het idee voor een geschillencommissie. Tijdens een
vergadering gaf de uitgever aan als geschillencommissie op te willen treden zodra er
problemen zouden zijn. De zaak leek beklonken te zijn.
EllessyCrime.nl ging half mei van start, met mij als eindredacteur/webmaster, en
Marelle als hoofdredacteur. In korte tijd wisten we ruim driehonderd mensen voor onze
nieuwsbrief te interesseren. Duizenden bezochten de website. Het ging zoals wij dat voor
ogen hadden gehad.
In de weken die volgden, was Piet voortdurend bezig EllessyCrime.nl in de richting te
stuwen waar hij de website wilde hebben. Deze pogingen waren te beteugelen, tot er een
nieuwe situatie ontstond met het vertrek van Marelle Boersma als hoofdredacteur. Zij
stapte begin juni op, op verzoek van de uitgever. In het machtsvacuüm dat ontstond, nam
ik als mede-initiatiefnemer haar functie over. Iedereen ging akkoord. Drie weken later
ontstonden er alsnog problemen toen één van de redactieleden terugkwam van vakantie en
vond dat hij hoofdredacteur moest zijn. Deze persoon - ik noem hem Klaas - trok bovendien
de coördinatie voor een feuilleton naar zich toe, zonder instemming van mij of de
anderen. Ik greep in door deze persoon uit te leggen wat er gebeurd was na het vertrek van
Marelle. Maar Klaas was niet voor rede vatbaar. Hij mailde de volledige redactie en
de uitgever en maakte mij zwart. Dit veroorzaakte veel beroering in de Ellessy
gelederen.
Vanaf dat moment zat ik in de beklaagdenbank en ging Piet zich ermee bemoeien. Elke
poging die ik als hoofdredacteur deed om de rust te herstellen, werd door hem beslist van
de hand gewezen. Ondertussen voerde hij de druk op, door te zeggen dat de toekomst van de
website aan een zijden draadje hing. De uitgever besloot - zonder als
geschillencommissie te willen optreden, zoals was afgesproken - Piet aan te stellen als
bemiddelaar. Deze greep de kans aan om vanaf dat moment de leiding van EllessyCrime.nl
over te nemen. In reactie op de zwartmakerij van Klaas mailde Piet de redactie dat
"waar twee kijven, twee schuld hebben." Zo bracht hij mij verder in diskrediet.
Maar er was geen schuld van mijn kant. Dat werd duidelijk toen het gesprek tussen
mij en Klaas plaatsvond. De problemen die Klaas veroorzaakte, waren gebaseerd op een
paar misverstanden: een e-mail van mij die hij niet gelezen zou hebben, en een e-mail van
hemzelf waarvan hij beweerde dat hij niet wist dat hij die verstuurd had...
Piet stelde vervolgens een reorganisatie voor. Om de rust in de tent terug te krijgen,
en ik in de houding van Piet bemerkte dat hij geen "nee" zou accepteren, besloot
ik ondanks twijfels met zijn plan mee te gaan. Ik kon echter op dat moment niet voorzien
waar hij op uit was. Bij een eerste vergadering gaf hij aan dat de reorganisatie onder
andere inhield dat ik als hoofdredacteur zou stoppen. Omdat ik die functie nooit
geambieerd had, was ik daartoe bereid. Ik was slechts tijdelijk in Marelles plaats
gekomen. Een week later, bij een tweede vergadering, gaf Piet aan dat ik me ook als
eindredacteur zou moeten terugtrekken. Ik opperde bezwaren. Hij schoof ze opzij en bleef
doordrammen. Wat bleek? Piet had achter mijn rug al iemand gevraagd om in mijn plaats
eindredacteur te worden!!
Naïef als ik was, ging ik zelfs hiermee akkoord in de hoop dat daarmee de rust
terug zou keren. Ik zou webmaster blijven. In die functie hoopte ik de vinger aan de pols
te houden en te waken over het format van de website. Ik had beter moeten weten. Na die
tweede vergadering gaf Piet opnieuw aan dat hij Crimezone naar de kroon wilde steken.
Problemen konden niet uitblijven. Kort daarna begon Piet mij nieuwe verwijten te
maken. Ook trok hij zich niets van het format aan. Dat was voor mij de druppel
die de emmer deed overlopen. Ik hing mijn toetsenbord in de wilgen.
Op dat moment - het was begin augustus - had EllessyCrime.nl nog gered kunnen worden.
Alle problemen speelden zich achter de schermen af. Op de website was er niets van te
merken. Integendeel, tot dan toe had ik die wekelijks bijgehouden en er kwam veel bezoek.
Ik deed de uitgever een voorstel om de site door te laten gaan, zonder alle poespas die in
de afgelopen maanden problemen hadden veroorzaakt. Maar hij was niet geïnteresseerd in
mijn ideeën. Hij eiste dat ik met Piet mee zou werken en anders was dit het einde van de
website. Na overleg met de uitgever werd EllessyCrime.nl beëindigd.
Die afloop had ik graag anders gezien. Terugkijkend denk ik dat er nog andere
oplossingen mogelijk waren geweest. Maar de uitgever, bij wie ellessy.nl al geen hoge
prioriteit genoot, weigerde voor de tweede maal als geschillencommissie op te treden
zoals we hadden afgesproken. Helaas heeft de uitgever sindsdien niets ondernomen om de
vertrouwensbreuk te lijmen. Ik had gedacht dat ik meer krediet verdiende.
Tot op zekere hoogte kan ik zijn positie ook begrijpen. Ik heb Piet leren kennen als
een dominante, betweterige man met een wrok. Iemand die gewend is dat mensen naar hem
luisteren. Als de uitgever had bemiddeld, had hij in een positie terecht kunnen komen
waarin hij Piet had moeten terugfluiten. In plaats daarvan floot hij mij terug, één van
de relatieve nieuwkomers in zijn stal.
Piet, daarentegen, is zijn best verkopende auteur...
3 Dodelijke Hobby
Halverwege juli kondigde ik 'Dodelijk hobby', een geschenkboekje voor de feestdagen,
aan. Sinds ik 'Dodelijke hobby' in begin 2005 geschreven had, verheugde ik me enorm op de
publicatie. Half juli, terwijl Nederland plat lag door de hittegolf, investeerde ik tijd
en geld in de promotie.
Helaas, 'Dodelijke hobby' - hét geschenk voor kerst 2006, gaat niet door. Dat ik weg
ben bij Ellessy betekent dat dit project voorlopig van de baan is.
4 Signeersessie
Op zaterdag 28 oktober is er
gelegenheid om mij te ontmoeten en je boeken door mij te laten signeren! Ik kom die dag
naar de Bruna winkel in winkelcentrum Ellekoot in Veenedaal. Dit zal mijn eerste
signeersessie in Veenendaal zijn. Ik ben erg benieuwd hoe het zal gaan. Bij een
signeersessie in Wijk bij Duurstede in juni van dit jaar, werden er tussen de dertig en
veertig boeken verkocht!
De signeersessie begint om 13.30
uur en duurt tot 16.00 uur.
Bruna Ellekoot is te vinden aan
de Veenslag 74, Veenendaal. Winkelcentrum Ellekoot ligt honderd meter van station
Veenendaal-West.
5 Verantwoording
Deze nieuwsbrief werd zorgvuldig
samengesteld en verstuurd aan iedereen die zich vrijwillig ervoor aanmeldde. Mocht je deze
e-mail tegen je wens ontvangen, dan kun je jezelf uitschrijven door dit berichtje
terug te zenden onder vermelding van: 'afmelding'. Je zult dan zo spoedig mogelijk uit het
adresboek verwijderd worden.
http://home.hetnet.nl/~mpobooks
|
