|
||
Mabel - wist 't? - Smit |
||
Een nieuwe Nederlandse Topthriller van M.P.O. Books!!
Bij verstek veroordeeld is ook te leen bij vele bibliotheken
|
De fractievoorzitter stond op van zijn stoel en liep naar de gang. ‘Linda, de heer Petersen heeft de brief gevonden!’ De politica die haar kamer verderop in het gebouw had, kwam op deze mededeling naar de kamer van de fractievoorzitter gelopen. In het midden van het vertrek bleef ze staan. Met een niet-begrijpende blik keek ze van Petersen naar de fractievoorzitter, die weer achter zijn bureau had plaatsgenomen. ‘De brief? De brief van Bruinsma?’ Toen zag ze het papier op het bureau liggen. ‘Dit is niet te geloven’, zei ze, zwakjes, maar haar ogen puilden uit. Ze pakte de brief op en las het, helemaal. Daarna keek ze naar Petersen, en nog eens naar de brief. ‘Is dit de brief die uit uw woning is verdwenen?’, vroeg rechercheur Petersen haar. Hij keek schuin naar haar op, en probeerde de ondoorgrondelijke uitdrukking op haar gezicht te interpreteren. Ze leek helemaal niet blij met de brief te zijn. Alle kleur trok weg uit haar gezicht. Haar bezorgdheid had moeten plaatsmaken voor vreugde. ‘Ja’, gaf ze toe, ‘dit moet de brief zijn.’ Het klonk niet van harte. Zelfs de fractievoorzitter viel dit op. ‘Maar, de foto, waar is de foto?’ ‘De foto is van latere zorg. Bent u er zeker van dat dit de brief is?’ Ze knikte nu, zonder Petersen of Bloem aan te kijken. ‘Dat is interessant’, reageerde Petersen, triomfantelijk. Dit was wat hij te weten wilde komen. ‘Deze brief is geschreven op papier, dat van ongeveer tien jaar geleden dateert, maar het is pas onlangs geschreven.’ De fractievoorzitter schoot verrast overeind. ‘Is het een vervalsing?’ Hij bekeek de brief nog eens, terwijl hij zijn hoofd vol ongeloof schudde. Door het gebruik van oud papier had hij klakkeloos aangenomen dat de brief authentiek was. ‘Is de brief niet van Bruinsma?’ Petersen had geen genade met hem. Hij wist nu precies wat er gespeeld had. ‘Het is inderdaad een vervalsing, dat kan ik u verzekeren. Bruinsma heeft deze brief nooit kunnen schrijven. Zoals gezegd, is de brief pas onlangs geschreven. Bovendien is het een ander handschrift dan van wijlen de heer Bruinsma.’ ‘U zult vast uw methodes hebben om dat te kunnen vaststellen. U denkt dat mevrouw Ross bewust een vervalste brief naar Linda heeft gestuurd? En een vervalste foto?’ ‘Nee, dat is niet het geval. Mevrouw Ross, en ik denk dat u moeite zult hebben het te geloven, staat geheel buiten deze kwestie. Zij heeft de brief nooit in handen gehad.’ ‘Maar haar zelfmoord, de inbraak in haar huis! Dat laatste moet toch het werk zijn van mensen, die de brief wilden bemachtigen? Dat dacht ik, dat ze de brief niet vonden en daarom ontdekten dat Linda de brief had.’ Petersen schudde zijn hoofd. ‘Zover nu duidelijk is, staat de inbraak in het huis van mevrouw Ross geheel los van de affaire Mabel. Ook haar zelfmoord heeft hierop geen betrekking. Sterker nog, ik geloof dat degene die achter het bedrog zit, wist dat mevrouw Ross was overleden en daar gebruik van maakte.’ ‘Ik volg u niet. U wilt zeggen dat een onbekende derde de brief heeft geschreven en naar Linda gestuurd, terwijl hij deed alsof de brief haar door mevrouw Ross toegestuurd was?’ ‘Daar komt het kortweg op neer, ja. De dader wist dat mevrouw Ross, de voormalige hospita van Mabel Wisse Smit, overleden was en dat zij niets kon weerspreken wat de bedrieger beweerde. Zo léék het alsof de brief door mevrouw Ross was verzonden. Heel slim bedacht.’ |
|
|
